ACL (Ön Çapraz Bağ)

Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler

Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler sorusunun yanıtını güncel ortopedi ve spor hekimliği literatürü ışığında, hastaya yönelik bağımsız ve anlaşılır biçimde özetliyoruz. Bu yazı revizyon kararı, cerrahi planlama, rehabilitasyon ve uzun vadeli diz sağlığını kapsar.

11 dk okuma Yayın: 15 Haziran 2026 Hekim onaylı Bağımsız bilgi EEAT & GEO
MY
Tıbbi İnceleme
Dr. Mehmet Onur Yılmaz · Spor Hekimliği Uzmanı · Tıbbi Yayın Direktörü
Yayın: 15 Haziran 2026Güncelleme: 15 Haziran 2026Editöryel kurulu gör →
Paylaş

Revizyon ACL (ön çapraz bağ) cerrahisi, daha önce yapılmış bir ACL rekonstrüksiyonunun başarısız olması, greftin yırtılması ya da dizin yeniden instabil hale gelmesi durumunda uygulanan, primer cerrahiye kıyasla teknik olarak çok daha zorlu bir ortopedik girişimdir. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler başlığı altında bu rehberde, revizyon kararının nasıl alındığını, ön değerlendirmenin hangi adımlardan oluştuğunu, kemik tüneli analizinin ve greft seçiminin neden bu kadar belirleyici olduğunu, tek aşamalı ve iki aşamalı yaklaşım arasındaki farkları ve revizyon sonrası rehabilitasyon ilkelerini güncel ortopedi literatürüne dayalı şekilde anlatıyoruz. Revizyon cerrahisi, başarısız bir ilk ameliyatın hem teknik (tünel mispozisyon, greft inceliği, tespit zayıflığı) hem de biyolojik (greft entegrasyonunda yetersizlik, sinovit, enfeksiyon) nedenlerini doğru şekilde tanımlayan kapsamlı bir planlama gerektirir. Bu yazıda hasta tarafına yönelik açıklayıcı ama bilimsel temelli bir kaynak sunmayı amaçlıyoruz. Kapsamlı revizyon protokolümüz için Revizyon ACL Tedavisi sayfamızı, primer ACL süreci için ise ACL (Ön Çapraz Bağ) Tedavisi sayfamızı inceleyebilirsiniz. Ek konsültasyon için Klinik Uzmanı ekibimize ulaşabilirsiniz.

Primer ACL ile Revizyon ACL Arasındaki Temel Farklar

Revizyon ACL cerrahisi, primer ACL rekonstrüksiyonundan teknik açıdan kategorik olarak daha karmaşık bir girişimdir. Primer cerrahide cerrah; sağlam kemik stoğu, virgin femoral ve tibial yüzeyler, taze bir greft seçimi ve standart bir tespit planı ile çalışırken; revizyonda zaten kullanılmış (ve genellikle hatalı yerleştirilmiş) tüneller, gevşek/kırık tespit materyalleri, eklem içi yapışıklıklar, eşlik eden menisküs/kıkırdak hasarı ve bazen ek bağ yetmezliği ile karşılaşır. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler kapsamında bu farkın anlaşılması, hastanın ameliyat öncesi beklentilerini gerçekçi düzeye çekmek açısından kritik öneme sahiptir.

Greft seçimi de farklılaşır: primer cerrahide hamstring, patellar tendon ya da kuadriseps tendon arasında esnek bir tercih yapılabilirken; revizyonda otogreft kapasitesi tükenmiş olabilir, allogreft kullanımı zorunlu hale gelebilir, hatta bazı vakalarda kontralateral diz grefti alınması gerekebilir. Tespit stratejisi de değişir: standart interferans vidaları yerine genellikle daha geniş çaplı vidalar, kortikal düğmeler, sandviç tekniği ya da iki aşamalı kemik grefti gerekebilir. Rehabilitasyon protokolü de daha yavaş ilerletilir; özellikle eşlik eden menisküs onarımı veya kıkırdak prosedürü varsa primer rehabilitasyondan 4-6 hafta daha uzun bir takvim çizilir.

Revizyon Cerrahisini Gerektiren Başlıca Nedenler

Literatürde revizyon ACL cerrahisinin nedenleri üç ana kategoride toplanır: teknik hatalar (yaklaşık %50-60), biyolojik yetersizlik ve travmatik rerüptür. Teknik hatalar arasında en sık karşılaşılan; femoral tünelin anteriora yerleşmesi, tibial tünelin verteriore kayması, küçük greft çapı (<8 mm), yetersiz fiksasyon ve eşlik eden patolojilerin (menisküs kök yırtığı, ramp lezyonu, posterolateral köşe yetmezliği, ileri varus-valgus dizilimi) gözden kaçırılmasıdır. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler değerlendirilirken bu üç başlığın sistematik olarak gözden geçirilmesi şarttır; çünkü hatanın doğru sınıflandırılması revizyon planlamasının tüm seyrini belirler.

Travmatik rerüptürler genellikle yeniden temas dışı pivot mekanizmasıyla ya da sport-spesifik yüklenmeler sırasında oluşur. Genç (20 yaş altı), elit pivot sporcu, erken spora dönen, küçük interkondiler çentik anatomisine sahip, kontralateral ACL hikayesi olan ya da ailesel ACL zafiyeti taşıyan hastalarda travmatik rerüptür riski yüksektir. Biyolojik nedenler arasında ise greft entegrasyon yetersizliği, kronik düşük dereceli sinovit, eklem içi enfeksiyon, otoimmün/inflamatuvar tablolar ve nadiren immunoglobülin G/IgM tabanlı doku reddi sayılabilir. Her bir kategori, revizyonun teknik adımlarını (tek ya da iki aşamalı, kemik grefti gerekliliği, ek prosedürler) doğrudan etkiler.

Ameliyat Öncesi Kapsamlı Değerlendirme

Revizyon ACL cerrahisinin başarısı %70 oranında ameliyat öncesi planlamada gizlidir. Değerlendirme; ayrıntılı hasta öyküsü (önceki cerrahi raporu, kullanılan greft tipi, tespit materyalleri, rehabilitasyon süreci, rerüptür anı), kapsamlı fizik muayene (Lachman, ön çekmece, pivot-shift, dial test, varus-valgus stress, posterolateral köşe değerlendirmesi), düz grafiler (AP, lateral, bilateral telemetrik), uzun-bacak grafileri (mekanik aksın değerlendirilmesi), bilgisayarlı tomografi (BT; tünel pozisyonu ve genişliği için altın standart) ve manyetik rezonans (MR) görüntüleme kombinasyonu ile yapılır. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler kapsamında BT görüntüleme; tibial ve femoral tünel çaplarını ölçmek, tünel pozisyonunu kantitatif değerlendirmek (Bernard-Hertel quadrant yöntemi) ve kemik grefti gerekliliğini belirlemek için neredeyse zorunludur.

Eşlik eden patolojiler mutlaka taranmalıdır: menisküs (özellikle kök ve rampa lezyonları), kıkırdak (Outerbridge sınıflaması), posterolateral köşe (PLC) yetmezliği, varus dizilim, derin slope artışı (tibial slope >12° rerüptür riskini artırır), ön diz kapağı kıkırdak hasarı. Hastanın aktivite düzeyi, mesleği, beklentileri ve psikolojik hazırlığı da değerlendirilir; ACL-RSI gibi ölçekler, hastanın spora dönüş hazır olup olmadığını sayısal olarak yansıtır.

Kemik Tünel Analizi ve Bone Grafting Kararı

Revizyon ACL cerrahisinin en kritik teknik kararı; mevcut tünellerin yeniden kullanılıp kullanılamayacağıdır. BT görüntülemede tünel çapı 12-14 mm üzerinde, anormal lokalizasyonda ya da kavernöz osteoliz varsa tek aşamalı revizyon teknik olarak güvenli değildir; bu olgularda iki aşamalı yaklaşım planlanır. Birinci aşamada eski tespit materyalleri çıkarılır, tüneller dikkatlice kürete edilir ve otogreft (iliak krestten alınan kortikospongioz kemik) ya da allogreft kemik çipsleriyle doldurulur. 3-6 ay sonra ikinci aşamada revizyon rekonstrüksiyonu yeni anatomik tünellerden yapılır. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler sırasında bu karar, postoperatif rerüptür oranını doğrudan etkiler.

Tek aşamalı revizyon; tünel pozisyonu uygunsa, çap 10-12 mm civarındaysa ve sağlam kemik stoğu varsa tercih edilir. Bu durumda mevcut tünel divergent yeni tünel açılarak (genellikle femoral tarafta daha aşağı ve posterior, tibial tarafta daha posterior) yeni greft yerleştirilir. Bazen "stacked screw" tekniği, sandviç fiksasyonu ya da kompozit tespit (vida + kortikal düğme) kullanılır. Sandviç tekniği; geniş tünel içine kemik çipsleri yerleştirip greftin etrafında biyolojik destek oluşturulmasıyla tek aşamada ilerleme imkanı verir. Cerrahın deneyimi, tünel analizinde radyolog ile koordinasyonu ve plan B'nin (gerekirse iki aşamaya geçme) hazır olması başarının anahtarıdır.

Revizyonda Greft Seçimi

Revizyonda greft seçimi; hastanın ilk ameliyatında kullanılan greftin türüne, kalan otogreft kapasitesine, talep edilen aktivite seviyesine ve eşlik eden cerrahi prosedürlere göre yapılır. İlk cerrahide hamstring kullanılmışsa; revizyonda kuadriseps tendon (genellikle kemik bloklu) ya da patellar tendon (kemik-tendon-kemik, BTB) tercih edilir. İlk cerrahide BTB kullanılmışsa; kuadriseps tendon, hamstring (rejenere ise) ya da allogreft (BTB allogreft) seçenekleri vardır. Kontralateral diz grefti, otogreft kapasitesi tükendiğinde ya da bilateral cerrahi planının kabul edildiği nadir durumlarda kullanılır. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler kapsamında allogreftin rerüptür oranının özellikle 25 yaş altı sporcularda otogrefte göre 2-3 kat yüksek olduğu bilinmelidir; bu yaş grubunda allogreft yalnızca otogreft seçeneği kalmadıysa düşünülmelidir.

Greft çapı; revizyon başarısının bağımsız öngördürücüsüdür. Çap <8 mm ise rerüptür oranı belirgin artar; bu yüzden revizyonda hibrit greft (otogreft + allogreft kombinasyonu) ile çap büyütme tekniği seçili olgularda kullanılır. Kuadriseps tendon grefti son yıllarda revizyonda popülerleşmiştir; geniş kesit alanı, düşük donör saha morbiditesi ve kemik blok seçeneği avantaj sağlar. BTB allogreft, geniş tünellerde sandviç tekniği için ideal olabilir. Greft hazırlığı, ön gerilim uygulanması ve fiksasyon stratejisi hep birlikte planlanır.

Cerrahi Teknik: Adım Adım Revizyon

Revizyon ACL cerrahisi standart artroskopik portallardan başlar; ancak ek aksesuar portal (özellikle posteromedial ve far medial) gereksinimi sıktır. İlk adım, eski tespit materyallerinin çıkarılması ve eklem içi yapışıklıkların serbestleştirilmesidir; bu özellikle siklops lezyonu, kapsül skarı ve infrapatellar yağ pedi fibrozisi varsa zaman alıcıdır. Eklem içi inceleme ile menisküs, kıkırdak, ramp lezyonu ve PLC değerlendirilir; gerekirse menisküs kök onarımı, rampa repair ya da kıkırdak prosedürü (mikrofrakture, MACI, OATS) revizyonla aynı seansta yapılır. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler sırasında PLC yetmezliği saptanırsa lateral ekstra-artiküler tenodez (LET) ya da posterolateral köşe rekonstrüksiyonu eklenmesi greft yükünü azaltır ve rerüptür oranını düşürür.

Mevcut femoral ve tibial tüneller görsel ve floroskopik olarak değerlendirilir. Tünel yeniden kullanılabilir ise debridman + greft yerleştirilir; uygun değilse tek aşamalı divergent tünel ya da iki aşamalı kemik grefti planlanır. Greft hazırlığında uçlar uygun sütürlerle silinir, gerekirse kemik bloklar şekillendirilir. Femoral tarafta endobutton, tibial tarafta interferans vidası + post-tie sütür ya da staple ile kompozit fiksasyon yapılır. İşlem sonunda Lachman ve pivot-shift testleri tekrar değerlendirilir; instabilite devam ederse eklenmesi gereken prosedür (LET, PLC) sahada karar verilir.

Tek Aşamalı ve İki Aşamalı Yaklaşım

Tek aşamalı revizyonda eski materyaller çıkarılır ve aynı seansta yeni greft yerleştirilir; bu seçenek hastanın iyileşme süresini kısaltır, maliyeti düşürür ve psikolojik yükü hafifletir. Endikasyonu; tünel çapı 12 mm altında, pozisyonu uygunsuz değil ve sağlam kemik stoğu mevcut olduğunda uygundur. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler karar şemasında, tünel divergent açıyla yeniden açılabilecekse veya mevcut tüneller anatomik yerinde değilse tek aşamalı plan tercih edilir. Tek aşamada hibrit greft, sandviç teknik ve geniş çaplı interferans vidalarıyla biyomekanik stabilite sağlanır.

İki aşamalı revizyon; geniş kavernöz tüneller (>14 mm), tünel pozisyonu hala anatomik bölgeyi tamamen örtüyor, eklemde aktif sinovit/enfeksiyon ya da revizyonun revizyonu söz konusu olduğunda planlanır. Birinci aşamada tüneller iliak krestten alınan otogreft ya da kemik çipi allogreft ile doldurulur; 3-6 ay BT ile kemik konsolidasyonu izlenir. Konsolidasyon sağlandığında ikinci aşamada yeni anatomik tüneller açılır ve standart rekonstrüksiyon yapılır. Bu yaklaşım uzun ama daha güvenli iyileşme sağlar; iki aşamalı olguların rerüptür oranı tek aşamalı zorlanmış olgulara göre daha düşüktür.

Revizyon Sonrası Rehabilitasyon Farkı

Revizyon ACL sonrası rehabilitasyon; primer ACL'den 4-6 hafta daha uzun ve daha temkinli ilerletilir. Bunun nedenleri; greftin biyolojik yeniden organizasyon süresinin uzaması (özellikle allogreft kullanıldıysa), kemik tüneli iyileşmesinin daha yavaş olması, eşlik eden menisküs/kıkırdak prosedürlerinin sıklığı ve hastanın psikolojik travmasıdır. Faz 1 (0-3 hafta): ödem kontrolü, tam ekstansiyon, kuadriseps aktivasyonu, korumalı ROM. Faz 2 (3-8 hafta): tam ROM, kapalı zincir egzersizleri, statik bisiklet, propriosepsiyon. Faz 3 (8-16 hafta): kuvvetlendirme, eksantrik yüklenme, çift bacak plyometrikler, nöromüsküler kontrol. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler rehabilitasyonunda her faz arasında izokinetik testler, hop testleri ve Y-balance ile objektif geçiş kriterleri kullanılır.

Faz 4 (4-9 ay): koşu ilerletmesi, tek bacak plyometrikler, sport-spesifik teknik antrenman. Faz 5 (9-15 ay): return-to-play değerlendirmesi, kesme/yön değiştirme antrenmanı, sahada simülasyon. Revizyon sonrası tam spora dönüş; çoğu hastada en erken 12. ayda, elit sporcularda 12-15. ay arasında planlanır. Bu konservatif takvim, rerüptür oranını anlamlı ölçüde düşürür. Psikolojik hazırlık ACL-RSI ölçeği ile takip edilir; <60 puan altında dönüş ertelenmelidir. Aile, ekip, kulüp ve fizyoterapist üçgeninin uzun süreli koordinasyonu rehabilitasyonun başarısı için kritiktir.

Eşlik Eden Menisküs ve Kıkırdak Yönetimi

Revizyon ACL olgularının yaklaşık %75'inde menisküs yırtığı, %50'sinde ise kıkırdak hasarı eşlik eder. Bu oranlar primer ACL olgularından (sırasıyla %50 ve %25) belirgin yüksektir; çünkü kronik instabilite menisküs ve kıkırdak için sürekli mikrotravma kaynağıdır. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler kapsamında bu lezyonların doğru yönetimi, dizin uzun vadeli osteoartrit riskini belirler. Onarım edilebilir menisküs yırtıkları (özellikle posteromedial kök, ramp ve longitudinal periferik yırtıklar) menisektomi yerine mutlaka onarılmalıdır; bu eklem yükünü dağıtarak revizyon greftinin biyomekanik korunmasını sağlar.

Kıkırdak hasarında Outerbridge grade III-IV defektler için seçenekler; mikrofraktür (küçük, <2 cm² lezyonlar), otolog kondrosit implantasyonu (MACI), osteokondral allogreft transplantasyonu (OCA) ya da osteokondral otogreft transferi (OATS) içerir. Revizyon ile aynı seansta yapılan kıkırdak prosedürü, rehabilitasyon süresini uzatır ve ağırlık taşıma protokolünü değiştirir; hasta bu konuda ayrıntılı bilgilendirilmelidir. Tibial slope >12° ise yüksek tibial osteotomi (HTO) ile slope düzeltmesi revizyon ile birlikte ya da iki aşamada planlanabilir.

Riskler, Komplikasyonlar ve Önleme

Revizyon ACL cerrahisinin komplikasyon oranı primer ACL'den 2-3 kat yüksektir. En sık görülen komplikasyonlar; greft yetmezliği (rerüptür ya da gevşeme, %5-15), eklem hareket kısıtlılığı (özellikle ekstansiyon kaybı, %5-10), enfeksiyon (%0.5-1.5), derin ven trombozu (%1-2), kuadriseps zayıflığı (uzun süreli), siklops lezyonu, ön diz ağrısı, kıkırdak progresyonu ve uzun vadeli osteoartrit gelişimidir. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler öncesinde hasta bu risklerin primer cerrahiye göre yüksek olduğu konusunda bilgilendirilmelidir; bilgilendirilmiş onam, etik ve hukuki açıdan da zorunludur.

Komplikasyonlardan korunmanın temel yolu; titiz ameliyat öncesi planlama, BT ile tünel analizi, doğru greft seçimi, ek prosedürlerin (LET, PLC, HTO, menisküs onarımı) ihmal edilmemesi, kriter tabanlı rehabilitasyon ve geri dönüş kararının objektif testlere dayandırılmasıdır. Enfeksiyon profilaksisi (preoperatif antibiyotik, steril teknik), tromboz profilaksisi (DVT riski yüksek hastalarda düşük molekül ağırlıklı heparin), erken mobilizasyon ve ödem kontrolü standart önlemlerdir. Komplikasyon gelişirse erken tanı ve agresif yönetim; özellikle septik artrit ve siklops lezyonunda zaman kayıplarının önüne geçer.

Revizyon Sonrası Tekrar Yırtılma Riski

Revizyon ACL sonrası rerüptür oranı; primer cerrahiye göre 2-4 kat yüksektir ve literatürde %10-25 arasında raporlanır. Risk faktörleri; genç yaş (<20), erken spora dönüş (<9-12 ay), pivot içeren elit spora dönüş, küçük greft çapı (<8 mm), anatomik olmayan tünel pozisyonu, kontralateral ACL hikayesi, ailesel ACL yırtık öyküsü, derin tibial slope (>12°), küçük interkondiler çentik, kadın cinsiyet ve allogreft kullanımıdır. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler kapsamında bu faktörlerin tek tek modifiye edilmesi rerüptür riskini anlamlı azaltır.

Karşı (kontralateral) diz yırtılma riski de ipsilateral revizyon kadar yüksektir; bu nedenle ısınma, nöromüsküler antrenman ve sport-spesifik koruma programları iki taraflı uygulanmalıdır. FIFA 11+, PEP ve diğer ACL prevansiyon programları, rerüptür riskini %50'ye varan oranlarda azaltabilir. Tibial slope artışı saptanan olgularda anterior closing wedge osteotomi düşünülebilir; bu işlem revizyonla aynı seansta ya da iki aşamada yapılabilir ve seçili hastalarda rerüptürü belirgin azaltır.

Sporcuda Revizyon ACL: Planlamanın İncelikleri

Profesyonel ve yarı-profesyonel sporcularda revizyon ACL kararı yalnızca cerrahi bir karar değil, kariyer planlamasıdır. Karar; sezon takvimi, kulüp tıbbi ekibi ile koordinasyon, sigorta süreçleri, sporcunun yaşı, kariyer hedefi ve psikolojik hazırlık birlikte değerlendirilerek alınır. Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler planlamasında elit sporcular için kuadriseps tendon ya da BTB otogreft tercih edilir; allogreft kullanımından mümkün olduğunca kaçınılır. LET (lateral ekstra-artiküler tenodez) elit pivot sporcularda revizyon ile birlikte sıklıkla eklenir; meta-analiz verilerine göre rerüptür oranını %40-60 azaltır.

Rehabilitasyon; sporcunun branşına özel kesme, sıçrama, ivmelenme ve karar verme egzersizleriyle zenginleştirilir. Return-to-play kriterleri; izokinetik LSI ≥%90, hop test bataryasında ≥%90, ACL-RSI ≥75, branş-spesifik saha testlerinin başarılı geçilmesi, psikolojik hazırlık değerlendirmesi içerir. Kulüp doktoru, takım fizyoterapisti, performans antrenörü ve cerrah arasında düzenli vaka toplantıları yapılmalıdır. Sosyal medya, basın baskısı ve sponsor beklentilerine rağmen objektif kriterlere uyulmalı; erken dönüş sporcunun kariyerini bitirebilir.

İlgili Rehberler ve Tedavi Sayfaları

Sonuç ve Hekim Önerisi

Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler sorusunun tek doğru yanıtı yoktur; karar hastaya özeldir ve titiz ön değerlendirme, doğru greft seçimi, eşlik eden patolojilerin yönetimi ve kriter tabanlı rehabilitasyonun bütününe dayanır. Revizyon ACL cerrahisi primer cerrahiden teknik olarak çok daha karmaşık olduğundan; deneyimli bir ortopedi/spor hekimliği ekibi tarafından planlanmalı, BT ile tünel analizi yapılmalı, eşlik eden patolojiler (menisküs, kıkırdak, PLC, slope) atlanmamalıdır. Rehabilitasyon; primer protokolden 4-6 hafta daha uzun ve daha temkinli ilerletilmeli, return-to-play kararı objektif testlerle alınmalıdır. Hasta, ailesi, fizyoterapist ve cerrah arasındaki açık iletişim; uzun süreli takibin temelidir. Kapsamlı revizyon protokolümüz ve hasta vaka örnekleri için Revizyon ACL Tedavisi sayfamıza, primer ACL süreci için ACL (Ön Çapraz Bağ) Tedavisi sayfamıza göz atabilirsiniz; ileri konsültasyon için Klinik Uzmanı ekibimize ulaşabilirsiniz.

Sık sorulan sorular

Google FAQ kartları, ChatGPT/Gemini/Perplexity (GEO) ve EEAT için optimize edilmiştir.

Revizyon ACL Cerrahisi Öncesinde Bilinmesi Gerekenler kapsamında revizyon ne kadar sürer?+
Revizyon ACL ameliyatı genellikle 90-180 dakika sürer; eşlik eden menisküs onarımı, kıkırdak prosedürü, LET ya da osteotomi ek süre ekleyebilir.
Revizyon sonrası tam spora dönüş ne kadar sürer?+
Çoğu hastada tam spora dönüş 12-15 ay sonra mümkündür; bu süre primer ACL'den 3-6 ay uzundur. Kriter tabanlı testler dönüş kararını belirler.
Revizyon ACL sonrası tekrar yırtılma riski nedir?+
Literatürde revizyon sonrası rerüptür oranı %10-25 arasındadır. Risk; yaş, greft seçimi, tibial slope, kontralateral öykü ve dönüş zamanlamasına bağlıdır.
İki aşamalı revizyon ne zaman gerekir?+
Tünel çapı >12-14 mm, kavernöz osteoliz, geniş tünel pozisyon hatası ya da aktif sinovit/enfeksiyon varsa iki aşamalı revizyon planlanır.
Revizyonda hangi greft tercih edilir?+
İlk cerrahide hamstring kullanılmışsa kuadriseps tendon veya BTB; BTB kullanılmışsa kuadriseps ya da allogreft; otogreft tükendiyse allogreft veya kontralateral diz grefti seçilir.
Hekim onaylı
Medikal redaksiyon
Bağımsız
Klinik teşviki almaz
Güncel
Son güncelleme: 15 Haziran 2026

İlgili yazılar

Tümünü gör
Editöryel Şeffaflık & EEAT

Spor Hekimliği bir bilgi rehberidir, bir sağlık hizmeti sağlayıcısı değildir.

Bu sayfada yer alan hasta ve danışan görüşleri; ilgili doktorun, uzmanın ya da kliniğin doğrudan veya dolaylı emri, talebi ve/veya ricası olmaksızın, ilgili danışan tarafından bağımsız olarak yazılmaktadır. Klinik Uzmanı'nın temel amacı, sağlık alanında kamuoyunun daha iyi bilgilenmesini ve danışanların doğru klinik ile şeffaf biçimde buluşmasını sağlamaktır.

Klinik Uzmanı bir başvuru, tanı veya tedavi hizmeti değildir; hiçbir sağlık hizmeti sağlayıcısını tavsiye etmez, desteklemez veya garanti etmez. Platformda yer alan tüm içerikler yalnızca genel bilgilendirme amaçlıdır ve hekim muayenesi, tanı ya da tedavinin yerine geçmez. Sağlığınızla ilgili kararlardan önce mutlaka yetkili bir sağlık profesyoneline danışınız; acil durumlarda 112'yi arayınız.

Tüm medikal içerikler EEAT (Experience, Expertise, Authoritativeness, Trustworthiness) ilkeleri, güncel klinik kılavuzlar ve Klinik Uzmanı Medikal Redaksiyon Politikası çerçevesinde hazırlanır, hekim onayından geçer ve düzenli olarak gözden geçirilir.

Yapay zeka destekli yanıt motorları (Google AI Overviews, ChatGPT, Perplexity, Gemini) için içeriklerimiz GEO (Generative Engine Optimization) standartlarına uygun şekilde yapılandırılmıştır.

Tüm blog yazılarını incelemek ister misiniz?

Tüm yazılar